"Ieder nadeel heb z'n voordeel"

door Ton Peters

 

Dit is wat Johan Cruijff ooit beweerde.                         

Misschien zei hij dit vanuit zijn voetbalervaring. Maar klopt dit ook voor individuele (grote) gebeurtenissen? Ik denk dat ieder persoon in zijn of haar leven een ervaring heeft die je als nadeel kunt bestempelen. Het verlies van een geliefde, een zwaar ongeluk of een ernstige ziekte. Ook minder zware ervaringen, zoals het niet behalen van een diploma kunnen een behoorlijke impact hebben. Als je dan kijkt naar de uitspraak van Cruijff, is het absoluut niet eenvoudig om het voordeel hiervan te ontdekken. 

Omdat het van persoon tot persoon verschilt hoe je met ervaringen omgaat, kan ik dit stuk uitsluitend schrijven vanuit mijn eigen ervaring, In de zomer van 2025 kreeg ik vrij plotseling enorme pijn in de rug. Het was zo erg dat in het weekeind van 20 juli twee keer de noodarts moest komen. Op 25 juli werd ik per ambulance naar het ziekenhuis in Winterswijk gebracht. Aanvankelijk dacht men aan een hernia, maar nadat ik door de scan was gegaan, vertelde de internist dat het een tumor was op een van de rugwervels.                                     

Bovendien bestond het vermoeden dat ik de ziekte van Kahler had, dus beenmergkanker. Deze kankersoort is niet te genezen, wel is ze behandelbaar. Met deze mededeling zakte alle grond onder onze voeten vandaan. Probeer op dat moment het voordeel eens te ontdekken.

Op 15 augustus werd ik bestraald in het MST te Enschede. Enkele uren na de bestraling kon ik voor het eerst na vier weken weer op een stoel zitten zonder veel pijn. zondag 17 augustus werd ik uit het ziekenhuis ontslagen.

Nog diezelfde week werd met de immunotherapie gestart.

Vrij snel hierna kwam het besef dat het allemaal veel erger had kunnen zijn. De ziekte van Kahler was niet direct levensbedreigend. Ik hoefde geen zware chemokuren te ondergaan, dus die kwamen niet op mijn pad en ik had er geen invloed op. Waar ik wél invloed op had, was: hoe denk ik hierover?

Reeds enkele jaren voordat me dit overkwam, had ik me verdiept in Tao, een Chinese filosofie, Deze gaat ervan uit dat zaken die je overkomen bij jouw levenspad horen. Wat vervolgens de vraag oproept: hoe ga je ermee om?                                                                                                                                    Tao zegt: probeer zoveel mogelijk mee te bewegen met de natuurlijke loop der dingen; roei niet tegen de stroom in. Wij mensen zijn onderdeel van de natuur, laat de natuur zijn gang gaan. Het gras gat niet sneller groeien als je eraan trekt; dat is tegennatuurlijk.                                                            Ook ik probeer zoveel mogelijk mee te bewegen op mijn levenspad en het leven te nemen zoals het is. (Dit laatste is een uitspraak van schrijver Arthur Japin.)                                                                                                           Dag Hammerskjölt, van 1953 tot 1961 secretaris-generaal van de VN, schrijft in een van zijn gedichten, dat ieder mens zijn/haar levensweg heeft te gaan en dat die weg jou heeft gekozen. Aan ons is dan de keuze hoe we omgaan met dat wat op ons levenspad komt.

Makkelijk gezegd als het leven zo zijn gangetje gaat en je in vrede kunt leven. Dat was bij mij ook het geval, voordat ik in het ziekenhuis werd opgenomen. Tegenwoordig is dat lastiger en gaat dit met vallen en opstaan. Toch, door mijn interesse in Tao val ik minder diep en sta ik sneller op. Met mijn kennis van Tao heb ik de overtuiging, dat ik al snel de  "voordelen" ben gaan zien en kan ik de nadelen, zoals pijn en verdriet, sneller achter me laten.                             

Met mijn kennis van Tao heb ik de overtuiging dat ik al snel de "voordelen" ben gaan zien en kan ik de nadelen, zoals pijn en verdriet, sneller achter me laten.